Szkoła Podstawowa im. Wacława Rafalskiego w Ostrowie


Idź do treści

Historia

O szkole > Dokumenty

Historia Szkoły Podstawowej w Ostrowie


Szkołę w Ostrowie ufundował właściciel wsi Ostrów, Andrzej Mazurkiewicz w roku 1858.
Budynek, w którym mieściła się szkoła, częściowo wykorzystywany był na szkołę, częściowo zaś na przytułek dla starców. U zarania swego istnienia była to szkoła jednoklasowa z jednym nauczycielem. W tej formie przetrwała lata niewoli, pozwalając polskim dzieciom zdobyć odrobinę oświaty w czasach największego ucisku ze strony zaborców. Pierwsi nauczyciele w tej szkole to: Lange, Szczawiński, Pawłowski, Turczynowicz, Adamulis, Skierko, Dutkowski.
W trakcie działań wojennych w 1915 roku, które nie ominęły również wsi Ostrów, szkoła wraz z budynkami szkolnymi została całkowicie spustoszona. Ucierpiała również sama miejscowość Ostrów, w której spłonęła trzecia część budynków. Dlatego też w budynku szkolnym zamieszkali pogorzelcy, a zajęcia szkolne przez pół roku odbywały się w pokoju nauczyciela. Dopiero od 1917 roku uczniowie mogli korzystać również z pozostałych izb lekcyjnych. Również w tym roku, dzięki pomocy miejscowej Rady Szkolnej, wykonano podłogi oraz zakupiono niezbędne pomoce naukowe.
Dzięki poparciu Leona Hempla nauczyciel i późniejszy kierownik szkoły Wacław Rafalski zorganizował Koło Młodzieży, w którym najprężniej działała sekcja teatralna. W trakcie organizowanych przez nią przedstawień zbierano pieniądze, za które zakupiono 270 tomów książek stanowiących zaczątek biblioteki szkolnej.
Od pierwszego września 1919 roku w wyniku zarządzenia władz szkolnych szkołę rozszerzono na dwuklasową. Jej kierownikiem został dotychczasowy nauczyciel Wacław Rafalski. W szkole pracowała również Urbańska.
W 1920 roku w przytułku dzielącym pomieszczenia ze szkołą wybuchła epidemia tyfusu plamistego. Lekcje odbywały się z tego powodu w domu ludowym. W skutek zwiększającej się liczby dzieci uczęszczających do szkoły w roku 1920 utworzono klasę trzecią, a w rok później klasę czwartą. Ponieważ w budynku szkolnym było zbyt mało pomieszczeń, zajęcia odbywały się w dwóch wynajętych izbach na wsi. Przybyli również nowi nauczyciele: Sabina Rycerz, Zofia i Wanda Szydłowskie, Jakub Wąsik oraz miejscowy organista Jan Zawiślak.
W roku szkolnym 1924/25 obowiązki kierownika w zastępstwie Wacława Rafalskiego pełnił Jakub Wąsik. W tym roku rozpoczęła również pracę nowa nauczycielka Wanda Germańska.
W styczniu 1926 roku Dozór Szkolny w Urzędowie wyznaczył członków opieki szkolnej. Zostali nimi: Maria Węglińska - właścicielka majątku Ostrów, jako opiekun główny oraz Antoni Pokora, ksiądz Henryk Wiśniewski i Wacław Rafalski.
9 marcu 1926 roku Zarząd Szkoły zwrócił się do Rady Gminnej w Urzędowie o przeprowadzenie remontu kapitalnego szkoły. Sporządzono kosztorys opiewający na kwotę 12 000 złotych, z zastrzeżeniem, że na szkołę zostanie zajęty cały budynek. Kwota ta nie została jednak zatwierdzona przez Wydział Powiatowy. Dopiero w roku 1927 po długich staraniach i dzięki zaangażowaniu mieszkańców rozpoczęto remont szkoły. W budżecie szkolnym na 1927 rok Wydział Powiatowy przeznaczył na remont szkoły 13 000 złotych. 6 maja 1928 roku na zebraniu gromadzkim dokonano zamiany placu należącego do szkoły, a znajdującego się po drugiej stronie gościńca, na plac należący do majątku Marii Węglińskiej, na którym pobudowana była szkoła.
W dniu 11 listopada 1928 roku poświęcono kamień węgielny pod budowę Szkoły Powszechnej w Ostrowie. Do wzniesienia budynku szkolnego, budynku mieszkalnego i gospodarczego, wyposażenia szkoły w niezbędne pomoce naukowe oraz pokrywania kosztów związanych z utrzymaniem szkoły zostały zobowiązane gminy Urzędów i Wilkołaz. Koszty budowy szkoły obciążyły wszystkich posiadaczy ziemi w gminie Urzędów.
14 marca 1929 roku został wybrany Komitet Budowy Szkoły, w skład którego weszli: Maria Węglińska - właścicielka wsi Ostrów, Wacław Rafalski - kierownik szkoły, Stanisław Stelmaszczyk - sołtys wsi Ostrów, Józef Moryc - radny z Zadworza oraz Antoni Piasecki - właściciel majątku w Popkowicach - jako przewodniczący komitetu.
Jesienią 1929 roku zalane zostały fundamenty pod tutejszą szkołę. Na skutek braku pieniędzy oraz małej aktywności przewodniczącego komitetu budowy Antoniego Piaseckiego budowa postępowała bardzo powoli. Wzniesienie budynku powierzono majstrowi z Lublina panu Leonowi Kasickiemu. Nadzór techniczny nad budową sprawował inżynier Bogdan Krauze. Jesienią 1930 roku budynek osiągnął stan surowy zamknięty. Najaktywniejszymi przy budowie byli kierownik szkoły, sołtys Stanisław Stelmaszczyk oraz wójt gminy Tadeusz Michalewski. Dzięki staraniom tego ostatniego Kuratorium Okręgu Szkolnego przyznało na budowę szkoły bezzwrotną zapomogę w kwocie 17 000 złotych.
Ponieważ liczba uczniów stale się zwiększała, od 1 września 1926 roku szkoła została przekształcona w sześcioklasową. Pracowali w niej następujący nauczyciele: Wacław Rafalski, Henryka Landówna, Genowefa Sośnicka, Michał Sośnicki, Bronisława Stefańcówna, Stanisław Kalar.
3 lipca 1930 roku na zebraniu gminnym zwołanym przez wójta gminy Urzędów Ignacego Gładkowskiego podjęto decyzję o zaciągnięciu pożyczki na dokończenie budowy oraz zmianie na stanowisku przewodniczącego Komitetu Budowy. Nowym przewodniczącym został Wacław Rafalski.
W roku szkolnym 1929/1930 zajęcia lekcyjne odbywały się w wynajętych izbach na wsi, ponieważ budynek szkoły nie był wykończony. Dzięki staraniom starosty w październiku 1930 roku wykończono 5 klas oraz kancelarię. Pozostałe pomieszczenia zostały wykończone w następnym roku. Pomimo poprawy warunków do nauki znaczna część dzieci nie wypełniała obowiązku szkolnego. W roku szkolnym 1930/31 nie pobierało zupełnie nauki 60 dzieci w wieku szkolnym.
W 1935 roku dotychczasowy kierownik Wacław Rafalski został przeniesiony do Szkoły Powszechnej w Ratoszynie, a na jego miejsce kierownikiem został mianowany Michał Kida - dotychczasowy nauczyciel Szkoły Powszechnej w Potoku Wielkim. Został tu przeniesiony wraz ze swoją żoną, również nauczycielką. Oprócz nich pracowali w tym czasie również: Jadwiga i Brunon Mullerowie, Janina Stepanowa, Bronisława Stefańcówna.

W maju 1936 roku oraz czerwcu 1937 wyrównano plac szkolny nawożąc 4000 furmanek ziemi, którą ofiarował właściciel majątku Ostrów - Tadeusz Węgliński.
Ciekawie przedstawiał się program uroczystości szkolnych obchodzonych w okresie międzywojennym. Do najważniejszych należały: rozpoczęcie roku szkolnego, rocznica odzyskania niepodległości Polski, jasełka, imieniny marszałka Piłsudskiego, imieniny prezydenta Polski, święto Konstytucji 3-go Maja, zakończenie roku szkolnego.

W lipcu 1937 roku ogrodzono plac szkolny oraz wybudowano betonową studnię. W 1939 roku rozpoczęto budowę budynku gospodarczego. W czasie II wojny światowej okupanci niemieccy zniszczyli pomoce szkolne oraz bibliotekę, kierownik szkoły Michał Kida został aresztowany i wywieziony do więzienia w Lublinie, a później do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie przebywał dwa lata.
W listopadzie 1945 roku w szkole zorganizowano kursy dla analfabetów oraz kursy historii i geografii dla dzieci, które ukończył szkołę, lecz na świadectwach nie miały ocen z tych przedmiotów. Również w tym roku wybudowano i pokryto słomą szopę na składowanie drewna. Za pieniądze pochodzące ze zbiórek zakupiono książki do biblioteki. Nastąpiła również zmiana na stanowisku kierownika szkoły. Na miejsce Michała Kidy powrócił Wacław Rafalski.
Sytuacja gospodarcza kraju w latach 50-tych stwarzała konieczność podnoszenia na wyższy poziom produkcji rolnej, a tym samym wykształcenia rolników. W tym celu zaczęto w całym kraju organizować 2-letnie szkoły rolnicze przygotowujące młodzież do pracy w rolnictwie. W 1957 roku działało już 55 takich placówek. Jedną z nich była zorganizowana w tymże roku Szkoła Przysposobienia Rolniczego w Ostrowie, mieszcząca się w tym samym budynku, co Szkoła Podstawowa. Pierwszym nauczycielem zawodu był w niej Stanisław Bronikowski. Do klasy pierwszej zapisało się wówczas 27 uczniów. Warunki lokalowe były bardzo trudne, bowiem w budynku szkolnym było 5 izb lekcyjnych. Zajęcia w SPR odbywały się w godzinach wieczornych, często do godziny 21-ej. Z okazji 10-lecia istnienia SPR odbył się w 1967 roku zjazd absolwentów.
W 1969 SPR przekształcona została w Zasadniczą Szkołę Rolniczą. W tej postaci przetrwała do roku 1973.
Od roku szkolnego1965/66 rozpoczęto realizację programu ośmioklasowej szkoły podstawowej.
W 1969 roku dobudowano skrzydło wschodnie, dzięki czemu warunki lokalowe uległy znacznej poprawie.
W 1971 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora szkoły. Dotychczasowy kierownik Wacław Rafalski odszedł na emeryturę, a na jego miejsce został powołany Jerzy Rafalski.
Od 1 września 1973 roku dyrektorem szkoły został Henryk Szumny. W 1975 roku utworzono oddział przedszkolny, a w 1977 przedszkole, którego dyrektorem została Otylia Zarzeczna. W maju 1991 roku decyzją Rady Gminy w Wilkołazie przedszkole zostało zlikwidowane.
W 1984 roku rozprowadzono w budynku szkolnym wodę oraz wykonano sanitariaty wewnątrz budynku. W następnym roku budynek szkolny został skanalizowany, a kuchnia i przedszkole otrzymały bieżącą wodę. W 1988 roku wykonano elewację budynku szkolnego.
W dniu 14 maja 1995 roku odbyła się uroczystość wręczenia szkole sztandaru.
Od roku szkolnego 1999/2000 w wyniku zmian w systemie oświaty Szkoła Podstawowa w Ostrowie zostaje sześcioletnią szkołą podstawową. Kształcenie przebiega teraz w dwóch etapach:
-nauczanie zintegrowane ( klasy I - III )
-nauczanie blokowe ( klasy IV - VI )
Od 1 września 1999 roku obowiązki dyrektora Zarząd Gminy Wilkołaz powierza pani mgr Renacie Jamróz. Dotychczasowy dyrektor p. Henryk Szumny po 30 latach pracy przechodzi na emeryturę. Na emeryturę odeszła również pani Lucyna Franc.
Obecnie w sześciu oddziałach uczy się 112 dzieci. Zajęcia prowadzi z nimi 10 nauczycieli. Przy szkole funkcjonuje również oddział przedszkolny, w którym dzieci 6-cio letnie przygotowują się do podjęcia nauki w klasie pierwszej. Od roku szkolnego 2008/2009 przy szkole funkcjonuje przedszkole dla dzieci w wieku 3-5 lat.
W roku szkolnym 2005/2006 szkoła nasza dzięki wsparciu Ministerstwa Edukacji i Europejskiego Funduszu Społecznego szkoła otrzymała nowoczesną pracownię komputerową, w której uczniowie mogą poszerzać swoje wiadomości z informatyki oraz spędzać czas na zajęciach pozalekcyjnych, a w roku 2007 Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej z czterema stanowiskami komputerowymi i oprogramowaniem.



Zdjęcie pierwsze od lewej przedstawia uczniów i nauczycieli przed budynkiem szkoły w roku szkolnym 1935/36, zaś drugie uczniów szkoły wraz z jej kierownikiem M. Kidą podczas wycieczki do Krakowa w roku szkolnym 1936/37.




Na podstawie artykułu D. Bijak "Zarys dziejów szkoły w Ostrowie"- Głos Ziemi Urzędowskiej rocznik 1999 ora kronik szkolnych opracował Jerzy Lemiecha

Strona główna | Nauczyciele | Organizacje szkolne | Uczniowie | O szkole | Projekty unijne | Aktualnosci | Rada Rodzicow | Kontakt | RODO | Nauka zdalna | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego